Қидирув

фл. 1. 1 Айлантириб, бураб, товлаб пишиқ қилмоқ; пишитмоқ, чийрамоқ; йигирмоқ.

Қамиш эшмоқ. Белбоғни эшиб боғламоқ. Арқон эшмоқ.

Мен ҳам тек турмасдим: пахтани чиғириқдан чиқарар, калава ўрар, пахта савар, ҳатто пилта ҳам эшиб берардим. — Ё. Шукуров, Қасос

Ҳаётхон бечора ип эшиб, марваридларни теришга ўтирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. кўчма Ўрнига қўймоқ, ўринлатмоқ, қойил қилмоқ, қиймоқ.

Гапни эшади-да.

Гоҳо Юсуф амаким қўлига дуторини оларди-да, шундай эшиб чалардики, юрагимизни сув қилиб юборарди. — У. Икромов, Унутилмас хотиралар

1. Ўртоқ, ҳамдам, ёʻлдош, шерик

Кўп ўтмай, янги шаҳардаги бошланғич мактабга муаллим бўлиб кирди, билимли рус, қозоқ йигитларидан дўст-эш орттирди — А. Мухтор, Чинор

Ҳасратига қулоқ сол, ҳасратига бўлгил эш — Т. Тўла

Кўпинча бу ҳазил-ҳузулларда улар бир-бирига эш бўлишарди — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

3. шв. Бола туғилгандан кейин тушадиган қобиқнинг қолдиғи; ёʻлдош

4. Эш (эркаклар исми)

фл. 1. Эшмоқ И 1 феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

От белига торта берди сайислар Ипакдан эшилган майин айилди. — Ойсулув

2. кўчма Кокил каби таралмоқ, ипакдай майин осилиб сочилмоқ.

Қора зулфинг эшилгандир тол-тол — Муродхон

Қаҳрабодек сап-сариқ сабзи унинг пичоғи остида ипак сингари эшилиб, таралиб чиқар эди. — А. Мухтор, Чинор

3. кўчма Мулойим ҳаракат, ҳолат касб этмоқ (шахс ҳақида).

Тўхтанг! — деди жувон ноз билан эшиларкан. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар

Бунақа пайтда оғзимиздан бол томиб, ўзимиз ҳам эшилиб кетамиз. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

от 1. Якка туёқлиларга мансуб, қулоқлари узун, сутемизувчи, отдан кичик иш ҳайвони.

Эшак минганнинг оёғи тинмас. — Мақол

Бобоқул ҳам юкларини эшагига ортиб бўлган эди. — С. Анорбоев, Оқсой

Қишлоқ деҳқонлари қўқон араваларда, эшак араваларда ўрик, тут, терак саржинлари юклаб бормоқда эдилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. кўчма Бефаҳм, ҳеч нарсага қизиқмайдиган одам ҳақида.

Ишқи ёʻқ — эшак, дарди ёʻқ — кесак. — Мақол

3. талаффузда кўпинча (эшшак) Шу ҳайвонга нисбатли ҳақоратни билдиради.

4. Тўрт ёки кўп оёқли узун скамейка, ўтиргич.

Мулла Обид жавоб ўрнига кўл силтаб, Берди татар ўтирган ёғоч эшакнинг иккинчи бошига келиб ўтиради. — А. Қодирий, Обид кетмон

5. шв. Чаён.

6. с. т. Харак.

Дутор эшаги.

7. с. т. Гимнастика машқлари учун белгиланган тўрт оёқли узун, усти чарм билан қопланган мослама; козёл.

1. Atgillerden ve tek tırnaklılar sınıfından uzun kulaklı binek ve hizmet hayvanı, merkep.ЭШАК

2. Kaba, yeteneksiz, inatçı kimse.

Erkek ile dişiyi ayırt ettiren özel yaratılış, cinslik.ЖИНСИЯТ