ot 1. harb. Maxsus yuk, texnika, artilleriya, tank va qoʻshinlar ortilgan poyezd yoki avtokolonna.
Harbiy eshelon,
Bizlar bir eshelon soldat, bepoyon dashtga tushib, sayozgina daryo boʻyida chodir tikib yotardik. O. — Yoqubov, Izlayman
2. harb. Ketma-ket saf tortgan, birin-ketin jangga solinadigan qoʻshinlarning navbatdagi guruhi.
Birinchi eshelon,
Aviarazvedkaning maʼlumotiga qaraganda, dushman biz tarafga ikkinchi eshelonini burgan. — Shuhrat, Shinelli yillar
3. Bir xil yuk ortilgan, bir maqsad bilan joʻnatilgan poyezd yoki avtomobillar qatori.
Paxta ortgan eshelonlar ketma-ket oʻtmoqda.
Stansiyadan telefon qilishdi. Eshelon kelibdi. Yuklarni ertadan qoldirmay tashib olmasak, shtrafga kirar emish. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar