sft.
1.
Belgili, odatdagi, meʼyoriy vaqtdan ancha yoki birmuncha oldin, barvaqt, vaqtli.
Erta turmoq. Erta borib, kech qaytmoq. Erta qarigan kishi. Bu yil qish erta keldi. Ekinni erta ekkan hosilini erta oʻrar. — Maqol
Harakating erta boʻlsa, kuzda erta oʻrarsan. — Maqol
Raʼno suv salqinida bugun ham erta uxlab qoldi. — I. Rahim, Ixlos
2.
Vaqt, fasl bildiruvchi baʼzi soʻzlar bilan birikib, shu vaqt, faslning eng (endigina) boshlanish vaqtini bildiradi.
Erta tongdanoq ishga yoʻl olarkan qalbida ajib hislar mavj ura boshladi. — Gazetadan
Ikromjon, erta bahor Naymanga koʻchib chiqayotganlarida, Azizxonga yozilgan xatga qoʻl qoʻydi. — S. Ahmad, Ufq
Erta nahor chogʻida, dengizning yoqimli orombaxsh mayin shamoli esib turganda Kaspiy ajib jilvagar koʻrinardi. — N. Safarov, Olovli izlar
3.
kesim vzf.
Biror ish-harakatni bajarish, amalga oshirishga hali vaqt borligini, vaqti kelmaganligini bildiradi.
Uyga borishni istamadi, lekin gapga borishga hali vaqt erta edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Hali yotmoqqa vaqt erta edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
4.
ot
Tundan kunga oʻtish vaqti, tongdan soʻnggi payt; ertalab.
Nosvoy yoʻq, ertadan beri xumoriman. — Oybek, Tanlangan asarlar
Nima qilibdi yuragimga? Menga oʻxshab ertadan kechgacha uyda oʻtiring-chi. — A. Qahhor, Asror bobo
5.
ot
Kelasi kun, soʻz borayotgan kundan keyingi kun.
Bu voqeaning ertasi. Esarning ertasi koʻp. — Maqol
Bugun boʻlmasa, erta. Bugunmi, ertami, oʻqishni boshlaymiz.
Sizlar chiqinglar ish boʻlmasa, yotinglar, erta vaqtliroq turib, yovonga goʻng tashiysizlar. — S. Ayniy, Qullar
Direktorimiz erta bor, indin bor, deb ishni choʻzib yubordilar. — Mushtum