фл. 1. Уддаламоқ, уддасидан чиқмоқ.
Ишни эпламоқ. Сен раис бўлсанг, эплайсан.
Бирон бошқа ҳунарнинг бошини туца ҳам эплаб кетарди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Сенлар ҳали битта ўқишни ҳам эплолмай юрибсанлар. — Э. Райимов, Ажаб қишлоқ
2. Тўғри, меъёрий ҳолга олмоқ, шундай ҳолда тутмоқ.
Гулнор бошига илган камзулини жўрттага эплай олмаган бўлиб, юзини бир зумгина Ёʻлчига кўрсатиб олди. — Ойбек, Танланган асарлар
Аввал битта хотинни эплаб, кейин бошқасига қўл чўз! — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
3. Ёʻл-амалини қилмоқ, эпини қилмоқ.
Эскини эплагунча эсинг кетар. — Мақол
Оз бўлса, эплаб кўр, Кўп бўлса, сеплаб кўр. — Мақол
бир ўспирин укаси бор экан, бу ҳам бировда ишлар экан, ўзини эплаб кетади. — Ойбек, Танланган асарлар