ot 1. Shamol, suv va shu kabilarning oqimi, shu oqimdagi taʼsiri, urinishi.
Shabada saraton yaylovining boshni aylantiradigan epkinini olib keladi. — A. Muxtor, Chinor
Epkinga bardosh berolmay, suv tagida bir-biriga urilayotgan katta toshlarning guldur-gulduri kishini vahimaga soladi. H. Nuʼmon va A. — Shorahmedov, Ota
Xirmonchilar epkin turib qolsa, kechalari ham don shopirib chiqishardi. — N. Qobil, Unutilgan sohillar
Shu payt uning koʻzi kechki epkinda silkinayotgan supa yoqasidagi boʻychan maysaga tushib qoldi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha
2. Umuman, narsaning yoʻnalishi, yoʻnalishdagi urinish kuchi.
Bu ziddiyatlarning epkini oʻsha birinchi uchrashuvdayoq esgan edi. — P. Qodirov, Uch ildiz