fl. Engashmoq, bukchaymoq, quyi solinmoq.
Enkaygan chol.
Kekkayganga kekkaygin boshing koʻkka yetkuncha, Enkayganga enkaygin boshing yerga tekkuncha. — Maqol
[Gulnor] Uzun goʻzal sochlarini osiltirib, enkayib, uyni supura boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Endi tarqalayotgan olomon toʻxtadi, yerda enkayib yotgan devonaga qaradi. — K. Yashin, Hamza
Oriq kiyimlari juldur dehqonlar omoch ortida enkayib, horgʻin yer haydaydilar. — Oybek, Nur qidirib