Қидирув

от 1. Бир жойнинг одамлари, аҳолиси, халқи; умуман, кўпчилик одам, халойиқ, ҳамма.

У эрининг қилмишидан эл олдида бошини хеш қилиб юрарди. — Т. Ашуров, Оқ от

Одамларнинг кўз ёшидан, қаҳридан қўрқмай, эл отаси бўлиб юрганингизга ёқа ушлайман, тақсир. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. Бир юртга, қабилага мансуб одамлар; миллат, халқ.

Қипчоқ эли. Манғит эли. Қардош эллар.

Шифокорлик касбини улуғлаш, элга сидқидилдан хизмат қилиш, кишиларнинг дардига даво топиш олийжаноб ишдир. — Газетадан

3. Юрт, диёр, мамлакат.

Чет эллар. Ҳар ким элида, ўрдак кўлида. — Мақол

Баҳор келди элимизга, Яшил тўн кийди дала. — И. Муслим.

Шу пайт хаёл узоқларга, она элимга олиб кетди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

Яшил элларга томон учиб кетди қушчалар. — А. Орипов

айн.айн. ёғупа. Эликишмоқ - элакишмоқ

Мунаввар оқ рўмолчадаги қизил элик доғларини Ёʻлдошнинг тумшуғининг тагига тутди: -Бу қайси ойимчанинг лабидан юққан? — С. Анорбоев, Меҳр

Қовоқлар яшил, лабларига қондай элик суртилган — Самар Нуров, Нарвон

Болалар синфдан синфга ўтган, вояга етган сари бир-бирига эликишиб, ораларидан қил ҳам ўтмайдиган даражада иноқлашиб боришарди — А. Муҳиддин, Ҳ. Тожибоев, Оташ қалбли қиз

Элит хо'жалик энг яхши уруг'лик ёки зотлик молларини етиштириш билан шуг'улланадиган қишлоқ хо'жалик муассасаси, стансияси

от Селексия ёʻли билан олинган ва келажакда кўпайтириш учун мўлжалланган энг яхши, сараланган уруғ, ўсимлик ёки ҳайвон нави, тури.

фл. 1. Эл бўлиб кетмоқ, дўстлашмоқ, иноқлашмоқ.

Биз бора-бора бир-биримизга шу қадар эликиб, ўрганиб қолдикки, асло ажралгимиз келмасди. — Т. Жалолов, Олтин қафас

2. Эргашмоқ, илакишмоқ.

Рўзимуҳаммад Зинайидага эликиб, унинг орқасидан гоҳ у хонага чопар, гоҳ бу хонага кирар эди. — С. Абдулла, Мавлоно Муқимий

фл. 1. Элимоқ феълининг орттирма нисбати.

Иссиқ, юмшоқ пахта қоплар, араванинг бешик сингари тебратиши кеча уйқудан қолган Ғуломжонни элитди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Ҳей, дўстим, бу чекишингда мени элитиб қўясан-ку. — Шуҳрат, Олтин зангламас

2. кўчма Эс-ҳушини, ихтиёрини оғдирмоқ, шу ҳолатда ўзига жалб этмоқ.

Майнанинг гул баргига ўхшаш тиниқ юзи, қуюқ киприклари остидаги қора кўзлари навкарни элитиб қўйган эди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши