ot 1. Xayrli, savobli ish, kori xayr; ezgulik.
Baxil ehsondan qochar, xasis — mehmondan (qochar). — Maqol
Yogʻi yoʻq, qaymogʻi yoʻq choyi qursin, Xayri yoʻq, ehsoni yoʻq boyi qursin. — Folklor
2. din. Xudo yoʻliga beriladigan ziyofat, xayr-sadaqa, xayr-saxovat, xayr-ehson, xudoyi.
Qoshki ul xayri ehson berguvchi zotlar beradigan bir parcha chitlarini minnatsiz, ozorsiz bersalar. — K. Yashin, Hamza
Yuzini sokol bosib ketgan qalandar ehsonni tezda kashkulga joylab uzoq duo qildi. — A. Muxtor, Opa-singillar
3. Umuman, hadya, inʼom.
Ehson bermoq.
[Mashshoq] Otabekdan katta-katta ehsonlar koʻrgani uchun, vaqtning kechligiga ham eʼtibor qilmay, kirgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Yozning ehsoni, olinglar, aziz mehmonlar! — Oybek, Ulugʻ yoʻl
4. Ehson (erkaklar ismi).