sft. 1. Yaxshi, tuzuk.
Durust odam,
Husayn Boyqaro harbiy sanʼatni durust bilar edi. — Oybek, Navoiy
Shunday qarorga kelingani ancha durust boʻlgan ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. krsh s. vzf. Maʼqul, yaxshi, oʻrinli.
Rayimboyning qishlogʻidanmi? Ha, durust. — S. Ahmad, Ufq
Durust, men gapingizga ishonaman, lekin anovlarni ishontirish uchun kuchli dalil kerak. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
3. Sogʻ, tetik, sogʻ-salomat.
Murod endi oʻzini ancha durust sezardi. — T. Ashurov, Oq ot
Tergovchi kelganida, Qudratullo oʻzini ancha durust his qilardi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
4. Moʻl, koʻp, unumli.
Bu yil sabzavot ekinlaridan ham durust hosil olinadi. — Gazetadan
Sidiqjon tushki dam olishdan keyin kechgacha xiyla durust ishladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
5. Munosabati yaqin va joyida, oʻzaro qalin.
Usta Turdiali xudo bilan durust edi, uch yarim yashar qizchasi oʻldi-yu, orasi buzildi. — A. Qahhor, Qabrdan tovush