ot 1. Durning sarasi; yirik va toza inju.
Gullar koʻpdir bu xilqat aro, Durdonalar yangligʻ sochilgan. — A. Isroilov, Biz — dunyo odamlari.
Qaqir sahro bugun toʻyxona boʻldi, Yeri — zar, toshlari durdona boʻldi. — Habibiy.
2. koʻchma Toza, begʻubor, durdek oppoq.
Soʻzi shirin, tishlari durdonadir, yor-yor. — Qoʻshiqlar
Durdona tishing, laʼli labing Ham qora xoling, bu husni kamoling. — Habibiy
3. koʻchma Bebaho, qiymatli, nodir, qadrli narsa haqida.
Soʻz — durdona, uni odamlarga guldasta qilib tut. — Gazetadan
Mana, shundoq bitta afsona, Afsonalar ichra durdona. — Oybek, Navoiy va Guli
Dur ichra durdonam deyman, Yolgʻizim, yagonam deyman. — M. Yusuf, Uyqudagi qiz
4. koʻchma Chuqur maʼnoli, mazmunli, qimmatli.
Durdona asar. Durdona soʻzlar.
Kuyla, sozim, yuragim, sheʼrim Har bir satri olmos, durdona. — Gʻayratiy
Bobo ibratnamo afsona boshlab, Soʻzi qiymatbaho durdona boshlab — Habibiy
5. koʻchma Badiiy, madaniy, maʼnaviy meros hisoblanadigan qimmatli asarlar, obidalar.
Yillar oʻtaverdi, shoirning sheʼriy durdonalari nasllardan nasllarga meros boʻlib qolaverdi. — N. Safarov, Olovli izlar
Turfa xil moddiy va maʼnaviy durdonalar bilan tanishar ekanmiz, zamin-u zamonlar chashmasidan bahramand boʻlamiz. — Gazetadan
6. koʻchma Ekinlardan olingan hosil.
Vatan xazinasiga 3,5 million tonnadan ortiq durdona toʻqildi. — Gazetadan
Har tup gʻoʻza, har nihol Durdonaga aylanib, Chanoqlari urdi barq. — Gʻayratiy
7. Durdona (xotin-qizlar ismi).