sft. 1. Dumi bor; uzun dumli:
Ravshanbek qarasa, bir odam yoldor, dumdor bir jiyron otni yoʻrgʻasiga solib selkillab, ha deb yoʻrgʻalatadi. — Ravshan
2. koʻchma Mujmal, notayin; tagdor, sirli (gap haqida).
Dumdor gap. Dumdor qilib gapirmoq.
— Bir gap boʻlar, deb dumdor qilma, — deydi Patar, — xoʻp boʻladi, deb ayt. — A. Qodiriy, Obid ketmon