от 1. Шип ёки девор орқали ташқарига чиқарилган тутун ёʻли; мўри, мўркон.
Онам баланд, дудбурони бор ошхонада куйманар эди. — Ойбек, Болалик
Ҳўл хазон ёқилган ўчоқнинг дудбуронидан кўз ачитувчи тутун чиқади. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи
2. Темирчилар кўраси ёки кулоллар хумдонининг тутунни ташқарига тортадиган карнайсимон қисми.