от 3-ш. бирл. (донғи) Шон-шуҳрат, довруқ, машҳурлик.
Ёлғиз отнинг чанги чиқмас, чанги чиқса ҳам, донғи чиқмас. — Мақол
Жоҳилликдан жон чиқар, Қобилликдан донг чиқар. — Мақол
Гулраънонинг бўйи етиб, донғи бутун қишлоққа тарқалди. — О. Ёқубов, Ота изидан
Олтин кузимиз ўзининг саховати билан оламга донг таратган. — Газетадан
- донг қотиб ухламоқ ёки донг қотмоқ Жуда қаттиқ ухламоқ. Ёʻл азоби хийла толиқтирган экан, донг қотиб ухлаб ёца, ўғли кириб уйғотибди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташгандаБоши ёстиққа тегиши билан донг қотиб ухлаб қолди. — С. Аҳмад, УфқНозима ёстиқни ушлаганча донг қотди. — Ёшлик
- Донг қотиб қолмоқ Ҳайрат ёки қўрқувдан эс-ҳуши қочиб, серрайиб қолмоқ. Мунисхон нима қилишини билмай, донг қотиб қолди. — А. Қаҳҳор, СаробТемур Малик бу гапларни эшитгач, донг қотиб қолди. — Мирмуҳсин, Темур Малик