ot 1. esk. kt. Adolat talab etuvchi, adolat istovchi, daʼvogar.
Nima deb amr etsam, shuni qilinglar, Huroyim ustidan dodxoh boʻlinglar. — Rustamxon
2. tar. Buxoro xonligida adolat, haq-huquq istovchilardan amir nomiga ariza qabul qiluvchi va uning javobini arzchilarga yetkazuvchi lavozimli kishi.
Rayimbek dodxoh edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Gulchehra davlatxonaga kirib, miroxoʻr, toʻqsabo, dodxohlarni chaqirdi. — Erali va Sherali
3. tar. Qoʻqon xonligida qozixona ishlari ustidan nazorat olib boruvchi amaldor.
4. tar. Oʻtmishda Fargʻona vodiysi va Toshkentda mingboshi va boshqa baʼzi amaldorlarni ulugʻlash uchun ishlatilgan suz.
Dodxohim, dodxohlik senga xos. Porasiz oʻtmas senga yuz iltimos. — Muqimiy
— Ha, shoshmang, darvoqe, mingboshi dodxoh yordam bermasmikinlar? Hamza, — Boy ila xizmatchi