от
1.
фолк.
1 Тик, тикка, адил.
Дол қомат.
Дол бўйингдан мендай момонг ўргилсин, Эр йигит суйгани нозли гул бўлсин. — Нигор ва Замон
Ой томоша қилар осмондан Ҳовлиларни ҳар тун дол туриб. — У. Қўчқор, Ҳаяжонга кўмилган дунё
2.
рвш.
Худди, нақ, қоқ; аниқ.
Нишоннинг дол ўртасига урмоқ. Овни оцанг, билиб от, Дол нишонга илиб от. — Мақол
Олмакўзнинг [отнинг]
дол белига минайин, Чиқиб, саҳроларда сайр қилайин. — Орзигул
3.
рвш.
Бир оз қийшайтириб, яримта қилиб.
Дўппини дол қўймоқ. Дуррани (рўмолни) дол ўрамоқ.
Дўппини дол қўндириб олган новча ҳофиз тўйхонани бошига кўтариб хониш қиляпти. А. — Кўчимов, Ҳалқа
Эгнида гулдор пушти халат, дуррани дол қўйган, оёғида қизил бахмал шиппак. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
Кичкина дакана рўмолини дол қўйибди. — С. Сиёев, Ёруғлик
4.
Бутун, борича, баланд (товуш ҳақида).
— Ҳа, адаш, топилдими болаларингиз? — деди қўшниси Озодага, азбаройи эшицин дебми ё бошқа ниятдами, овозини дол қўйиб. — Ёшлик
5.
Ёнғоқ, данак ўйинларида соққанинг ган(кон — маълум шаклда тизилган ёнғоқ)га энг яқин турган ҳолати ҳақида (бундай соққа эгаси биринчи бўлиб отиш ҳуқуқига эга бўлади).
— Сен долми, мен долми? —
Мен дол!
6.
шв.
Кифт, елка.