fl. 1. Dirk-dirk harakat qilmoq, lorsillab turmoq.
Koʻkraklar oyoqlarning ohangdosh uchishiga mos dirkillaydi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Butun gavdasi silkinadi, koʻksi dirkillaydi. — S. Ahmad, Ufq
Ichkari xonadan yugurib chiqqan yarim yalangʻoch raqqosa buralib, aʼzoyi badanini dirkillatib, oʻyinga tusha ketdi. — Mirmuhsin, Qahramonnoma
2. ayn. Dikillamoq 1.
Shu payt koʻcha eshigi zarb bilan ochilib, dirkillab besh-olti qoʻzi kirdi. Yoshlik. Bedovimni dirkillatib Har koʻchganda toʻplar otib, Elima ketkali keldim. — Goʻroʻgʻli
3. koʻchma Narsaning yangiligi, boʻlikligini ifodalaydi.
Likopchalarda butunicha qoʻyilgan dirkillagan bodring, olma shaklidagi qip-qizil pomidor ishtahani qitiqlaydi. — N. Aminov, Tillo tabassumlar
Sap-sariq oltindek tovlanib turgan palov dirkillab turardi. — J. Musajonov, Himmat