фл.
1.
Дирк-дирк ҳаракат қилмоқ, лорсиллаб турмоқ.
Кўкраклар оёқларнинг оҳангдош учишига мос диркиллайди. — Ойбек, Қуёш қораймас
Бутун гавдаси силкинади, кўкси диркиллайди. — С. Аҳмад, Уфқ
Ичкари хонадан югуриб чиққан ярим яланғоч раққоса буралиб, аъзойи баданини диркиллатиб, ўйинга туша кетди. — Мирмуҳсин, Қаҳрамоннома
2.
айн.
Дикилламоқ 1.
Шу пайт кўча эшиги зарб билан очилиб, диркиллаб беш-олти қўзи кирди. Ёшлик. Бедовимни диркиллатиб Ҳар кўчганда тўплар отиб, Элима кеткали келдим. — Гўрўғли
3.
кўчма
Нарсанинг янгилиги, бўликлигини ифодалайди.
Ликопчаларда бутунича қўйилган диркиллаган бодринг, олма шаклидаги қип-қизил помидор иштаҳани қитиқлайди. — Н. Аминов, Тилло табассумлар
Сап-сариқ олтиндек товланиб турган палов диркиллаб турарди. — Ж. Мусажонов, Ҳиммат