сфт. 1. Қалби қувончга тўлган, шодон, хурсанд.
Дилхуш бўлмоқ. Дилхуш қилмоқ.
Нормаматнинг назарида, у [имом] ширин калом, дилхуш одам чиқди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
— Мен сизга бир мисол келтирмоқчиман, —
деди дилхуш оҳангда. — И. Раҳим, Ихлос
2. Кўнгилни хушнуд этадиган, шодлантирадиган.
Дилхуш оҳанг.
Кечаги ёмғирдан нишон ҳам қолмаган: хушбўй шабада, дилхуш манзара, оромижон табиат. — И. Раҳим, Ихлос
Келинг, яхшиси, ҳамма кунларимиз бугунгидай дилхуш ўтиши учун ичайлик. — С. Кароматов, Сўнгги бархан