Qidiruv

sft. 1. Birovga yaxshilikni ravo koʻrmovchi, ichi qora, baxil.

Ularni bogʻchadan quvib boramiz, Daf boʻlsin dilsiyoh, baxil, gʻalamis. — Mushtum

2. Ichi qora odamdan jabr koʻrgan, koʻngli qolgan, ranjigan.

Ha, tanisayam, tanimaganga solyapti oʻzini, dedim-da, dilsiyoh boʻlib, qaytib ketdim. — T. Rustamov, Mangu jasorat

ot Birovning nohaq, nooʻrin harakati, soʻzidan qattiq ranjishlik yoki ana shunday harakat bilan birovni ranjitishlik; xafagarchilik.

— Hozircha tinch yashab turibmiz. Tagʻin oraga biron dilsiyohlik tushmasin, — dedi Laʼli yerdan koʻzini uzmay. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Ustma-ust yuz bergan dilsiyohliklar Muhammad Sharifning yuragini zada qilib qoʻydi. — Q. Mirzo, Olam goʻzal

Uydagi dilsiyohlik katta-yu kichikning, ayniqsa bunday holatga koʻnikmagan Shavkatning vujudini sirqiratardi. — K,. Kenja, Togʻ yoʻlida bir oqshom