Қидирув

сфт. 1. Кишининг дилига озор берувчи, кишини ранжитувчи, муомаласи совуқ, ситамгар.

Дилозор одам. Дилозордан худо безор. — Мақол

Кимки бўлса дилозор, Ундан шу юрт безор. — Мақол.

Раис ака, унақа дилозор бўлманг, — С. Аҳмад, Қадрдон далалар.

2. Юракни эзувчи, оғир, машаққатли.

Уларни ночор, дилозор қора кунлари мажбур қиларди! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

от 1. Дилозорга хос хатти-ҳаракат; дилозор бўлишлик.

Энди қариб бораётибман, бор умрим сипоҳилик қиламан деб, дилозорлик билан ўтди. — Нурали

2. Кишининг дилига озор етказиш, одамни ранжитиш.

Дилозорлик қилмоқ.

Дилбар бу гапларнинг ноўрин ва дилозорлик эканини била туриб гапирар эди. — Н. Сафаров, Узоқни кўзлаган қиз