Қидирув

dilutedўзбекчасуюлтирилган, эритилганрусчаразбавленный

сфт. 1. Гўзал ёр, маъшуқа, севгили.

Ғуломжон тўймаган кўзлари билан дилдорига тикилиб: Хайр, яхши қолинг, — деди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Неча вақтдан бери ҳайрон бўлибман, Ажойиб дилдора дучор бўлибман. — Қўшиқлар

Ўйласам, гулчеҳра дилдоримга дилдор ўхшамас, Лоларанг рухсорига ҳар лоларухсор ўхшамас. — Ҳабибий, Девон

2. сфт. Дилни ўзига тортувчи, кўнгилга хуш ёқадиган; ёқимли, меҳрибон.

Мунчаҳам меҳмоннавоз-у дилкаш-у дилдор экан — Ҳабибий, Девон

Орзуманд кўнглимнинг шўх дилдори сен, Севги салтанатин шуълакори сен. — Миртемир, Асарлар

3. Дилдор (хотин-қизлар исми).

от Сир-у асрорларини яширмасдан ўзаро ўртоқлашувчи шахс, сирдош, ишончли суҳбатдош.

Дўстинг билан дилдош бўл. Қилар ишида қўлдош бўл. — Мақол

Ўқишга кетган кунимдан бошлабоқ сенингдек дилдош, суянчиқ ахтардим. — Ёшлик

от 1. Дилни тортувчанлик, ошиқлик; ёқимлилик.

2. Меҳрибонлик, дилнавозлик.

Ўз чодирида нимадир ёзиб ўтирган чол дилдорлик билан [Арслонқулни] қаршилади. — Ойбек, Навоий

Ҳа, мени бу хатарли ёʻлдан қайтарган хотиним, унинг дилдорлиги, вафо-садоқати бўлди. — Газетадан

фл. Совуқдан қалтирамоқ, титрамоқ.

Оч, дилдираб қолган Умид иссиққина танчада ўтириб, танига қайта жон кирди. — Мирмуҳсин, Умид

Бурчакда ўша ногирон хўтикча зах ва совуқдан бошини солинтириб, дилдираб турарди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Оппоқ қор қош қорайганда, юпун кийинган одамлар қунушиб, дилдирашиб, чойхонага томон кела бошлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

фл. Дилдирамоқ феълининг орттирма нисбати.