['dıgnıfaıd]
ulugʻvor, basavlat, viqorli, oʻz qadrini biladigan
- dignitary [-t(ə)rı] 1) yuqori mansabdagi kishi, katta amaldor, to'ra; 2) prelat (katolik va anglikan cherkovlarida: yuqori mansabga ega bo'lgan ruhoniy)
- dignity [-tı] 1) qadr-qimmat, e'tibor, obro'; ulug'vorlik, ulug'sifatlik, salobatlilik; 2) mansab, martaba; rutba