ot 1. Goʻzallikni, nafosatni his etish, undan estetik zavq olish qobiliyati.
Nozik did. Did bilan kiyinmoq. Didiga toʻgʻri (mos) kelmoq. Har kimning didi boshqa, har gulning hidi boshqa. — Maqol
Ustunlar naqshinkor, bino peshtoqlariga did bilan rang berilgan edi. — E. Usmonov, Yolqin
Hovlidagi orastalik uy egasining yaxshi did egasi ekanidan dalolat edi. — Yoshlik
Xalqimizning kitobga boʻlgan ehtiyoji, estetik didi ham oʻsmoqda. — Saodat
2. Aql-farosat, fahm, idrok.
Didingga did qoʻsh, Farosatingga — farosat. — Maqol
Dunyodan umidi boʻlmagan odamda did ham, orzu-havas ham suvga urib ketar ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Didiga oʻtirmoq Maʼqul kelmoq. Ayolning xushsuxanligiyu pazandaligi ham, uy-roʻzgʻor tutishi ham Rohat xolaning didiga oʻtirishdi. — L. Tojiyeva, Mehrim sizga, odamlar
- Didini bermoq Oʻxshab ketmoq, oʻxshab koʻrinmoq, oʻxshamoq. Oʻzi yosh boʻlsa ham, oltmish yashar cholning didini beradi.