ot 1. Aqldan ozgan, esi past; telba, savdoyi.
Devonadan oy boshi soʻrama. — Maqol
Bechora oʻgʻlining qatlidan keyin devona boʻlib qolibdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Hoʻkizman desa indamang, devonaga eʼtiroz bildirib boʻlmaydur. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
2. din . Allohning vasliga yetishish umidida zikr-u samoga berilib, bu dunyo ishlaridan voz kechgan sufiy, darveshsifat odam.
— Yo huv, yo man huv, pirim Nakshband devona koʻllasinlar, — deb [kalandar] laʼlini olib borib, chosh boshida choʻkkalab oʻtirgan imomning oldiga qoʻydi. — S. Ayniy, Qullar
Yigit oʻchoq oldiga kelayotib, zikrchilarni kalaka qola-yotganday takrorladi: Mullabozor devona, haq doʻst, yoollo! — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. koʻchma Biror maqsad, harakatga tamoman berilib, es-hushdan ajralgan.
Ey dilrabo, ishqing bilan devona boʻldim sogʻinib. Bulbul kabi tun kechalar giryona boʻldim sogʻinib. — Hamza
Layli yorimdan ayrilib Devona boʻldim, naylayin. — Tohir va Zuhra
Oʻzin afsun etib, boʻldi afsona, Devon bitolmasdan boʻldi devona. — Gazetadan
4. Xayr-sadaqa bilan kun koʻruvchi; gado, tilanchi.
Devona ham xurjunini bir yoʻqotadi. — Maqol
Begona tuproq ~ devona tuproq. — Maqol
Doʻstlar, bechora, qashshoq, kambagʻal devonaman. Nay chalib, har yerda oʻqirman gʻazal, devonaman. Muqimiy.
Himmat qilib, shu devona bolaning yoʻliga sadaqa qilishlaringizni soʻrayman. — Guldasta
5. s. t. Erkalatib gapirganda yoxud hazil tariqasida jinnivoy, tentakvoy kabi maʼnolarda ishlatiladi.
— Devona boʻldingmi? — dedi Safar choʻtir rangi oqarib. — Oybek, Quyosh qoraymas
Pul yoʻq, devona, piyoda joʻnaysanmi? — Oybek,Tanlangan asarlar