фл. 1. Севинган, дўқ урган, қўрққан, инжиқлик ёки бетоқатлик қилган ҳолда ер тепмоқ, ер тепиб турмоқ.
Ер депсиб йиғламоқ.
Жонон бировларнинг олдига бориб ер депсир, баъзиларга кўзини сузиб, қошини қоқарди. — Газетадан
Тагидаги от сувлиқ чайнаб депсийди. — И. Шамшаров, Тошкин
Катта ёʻл ёқасида депсина-депсина, бирпас ўткинчи машина кутишди. — Х. Султанов, Бир оқшом эртаги
2. Босиб-янчиб ташламоқ, оёғости қилмоқ, пайҳон қилмоқ, топтамоқ.
Мурдаларни эзиб, депсиб Бу қутурган оломон — О. Хакимов, Достонлар
Қайсиям колхоз яйловга катта пода ҳайдаб ўтаётганида, чанқоқ пода булоққа ёпирилиб, уни депсиб ташлабди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
3. От ёки эшакни оёқ билан ниқтаб тезлатмоқ.
Ҳасан овчи тез бориб, эшакни ечди-ю, унга минди-да, икки оёқлаб депсиб, бу ажал қалъасидан тезроқ кетишга шошилди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
4. Тепмоқ, урмоқ (юраги, қон томири ҳақида).
Ҳаяжондан юраги депсиб ура бошлади. — Ҳ. Шайхов, Рене жумбоғи
Нурмат отанинг гапларидан кейин юрагим яна ҳам депсиб кетди. — М. Раҳмонов, Инженернинг қайтиши