fl. 1. Sevingan, doʻq urgan, qoʻrqqan, injiqlik yoki betoqatlik qilgan holda yer tepmoq, yer tepib turmoq.
Yer depsib yigʻlamoq.
Jonon birovlarning oldiga borib yer depsir, baʼzilarga koʻzini suzib, qoshini qoqardi. — Gazetadan
Tagidagi ot suvliq chaynab depsiydi. — I. Shamsharov, Toshkin
Katta yoʻl yoqasida depsina-depsina, birpas oʻtkinchi mashina kutishdi. — X. Sultanov, Bir oqshom ertagi
2. Bosib-yanchib tashlamoq, oyogʻosti qilmoq, payhon qilmoq, toptamoq.
Murdalarni ezib, depsib Bu quturgan olomon — O. Xakimov, Dostonlar
Qaysiyam kolxoz yaylovga katta poda haydab oʻtayotganida, chanqoq poda buloqqa yopirilib, uni depsib tashlabdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
3. Ot yoki eshakni oyoq bilan niqtab tezlatmoq.
Hasan ovchi tez borib, eshakni yechdi-yu, unga mindi-da, ikki oyoqlab depsib, bu ajal qalʼasidan tezroq ketishga shoshildi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
4. Tepmoq, urmoq (yuragi, qon tomiri haqida).
Hayajondan yuragi depsib ura boshladi. — H. Shayxov, Rene jumbogʻi
Nurmat otaning gaplaridan keyin yuragim yana ham depsib ketdi. — M. Rahmonov, Injenerning qaytishi