fl. ayn. Depsimoq.
Har bir toza niyatli kishining muqaddas burchi — yiqilganni ustiga chiqib depsash emas, balki qoʻltigʻidan olib turgʻizish, yaʼni xatosini doʻstlarcha tuzatishga yordam berishdir. — M. Ismoiliy, Odamiylik qissasi
Xalq tarqalganda, Juman pismiqning ezilgan murdasi depsalgan qorga qorishib yotar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t.o.