от 1. 1 Турли қурилмаларнинг ричаг асосига қурилган қисми; ричаг. Тегирмон қулоғининг дастаги.
2. кам қўлл. Даста, соп, тутқа.
Унинг [бешикнинг] дастаги-ю ёʻрғаси, қасқони-ю тагбозиси шунчалик маҳкам зичланардики, ойлаб тўхтамай тебратганда ҳам, бирор жойидан ғийқ этган товуш чиқмасди. — Ёшлик
3. кўчма Бирор ҳаракат учун асос, таянч қилиб олинган ёки таянч бўлиб хизмат қилувчи нарса (далил, ҳужжат, баҳона ва шу кабилар).
Ҳомиднинг бу гапи унга катта дастак бўлди. — А. Қаҳҳор, Сароб
Бу [балиқ, овлаш] отанинг яна бир тирикчилик дастагидир. — Ҳ. Ғулом, Машъал
4. Оёқ кийимининг товонни айлантириб олган ва бошлиққа бириктириладиган орқа қисми. Этикнинг дастаги. Кавушнинг дастаги.
Маҳкам ака ботинкани қўлига олиб, дастагини кериб берди. — Р. Файзий, Сен етим эмассан