от 1. Дарак, хабар олиб келувчи ёки етказувчи; огоҳ этувчи.
Қалдирғоч — баҳор даракчиси.
Бойчечак — баҳор даракчиларидан бири. — Газетадан
Бу кулгусида заҳар бор эди, ёмон бир нарсанинг даракчиси эди. — Ёшлик
2. тар. Айғоқчи, жосус; агент.
Даракчининг айтишича, Искандар аскарларининг бир қисмини Сўғдияда қолдириб, ўзи қишлаш учун Зариаспга [Балх яқинидаги шаҳар] жўнаб кетибди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси