Qidiruv

sft. 1. Dunyo hodisalarini tabiat qonunlaridan deb biluvchi, oxiratga inonmovchi kishi; materialist.

Toʻppa-toʻgʻri aytaman: men dahriylar safida! Mirtemir, Tingla, hayot!

Men hech kimning gapiga quloq solmasdan, bu dahriy mulla bilan suhbatdosh boʻlib, undan koʻp narsa oʻrgandim. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

2. Allohning borligiga ishonmovchi; xudosiz, shakkok.

— Avaz laʼin, dahriy, — deb qoʻydi mufti, qozonday sallali boshini chayqab. — J. Sharipov, Xorazm

Eshonning etagini ushlab ketgan murid dahriy boʻlib qaytdi. — Saodat

ot Allohning borligiga ishonmaslik; shakkoklik, xudosizlik.

Shu oʻrinda taʼkidlamoqchi edimki, dunyoviylik, ayrim aqidaparastlarning daʼvolaridan farqli oʻlaroq, aslo dahriylik emas. — Gazetadan

Oʻrta asrlarda ashaddiylashgan diniy ekstremizmga qarshi javob tariqasida ateizm, dahriylik kelib chiqdi. — Gazetadan

Odatda, dindor kishilarni dahriylikka olib boradigan yoʻl u yoki bu diniy afsonaning toʻgʻriligiga shak qilishdan boshlanadi. — M. Boʻrixoʻjayev, Soʻzboshi

Buning uchun bizga darkor narsalar faqat din va olloning kalomi — Qurʼondir. Buni inkor qilmoq dahriylikdir. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

Dahriylikka xos, dahriylik ruhidagi.

devorlari dahriyona koʻrinishxonada Nikolay II mehmonlarni qabul qildi. — S. Siyoyev, Avaz

shular ichida Hamzaxonning dahriyona sheʼrlari ham bor ekan. — K. Yashin, Hamza

ruschaбезбожникinglizchaatheist