Qidiruv

ot Uyning kiraverishiga qurilgan, odatda poyabzal va ust kiyimlar yechib kiriladigan birinchi xona. (rus. Prixojaya)

Mulla Fazliddin hoʻl boʻlib ogʻirlashgan piyozi chakmoni va etigini dahlizda yechib qoldirdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Dahlizda yomgʻirpoʻshi bilan tuflisini yechib, ichkariga oʻtdi. — M. Xayrullayev, Tilla marjon

Zebi nam tortib ketgan dahlizda kalishini yechib, oʻng qoʻldagi xonaga kirdi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa

ot 1. tar. Oʻtmishda Buxoro amirligida oʻnta piyoda askardan iborat boʻlgan harbiy boʻlinmaning nomi.

2. din. Ramazon oyida oʻtkaziladigan oʻn kunlik ibodat va u bilan bogʻliq marosim.

Ramazon oyining soʻnggi oʻn kuni qolganda, eshon domlaning muridlaridan oltmish-yetmish kishi madrasaga yigʻilib, daha nomidagi ibodatga oʻtirar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari.

ot 1. Favqulodda aql va zakovat, tengsiz ijodiy isteʼdod.

Shahar [Navoiy]dagi koʻp narsalar Navoiy dahosini, uning buyuk insonparvarligini eslatib turadi. — Saodat

Folklor xalq dahosining tuganmas bulogʻi boʻlib, yozma adabiyot har doim undan bahra olib keladi. — OʻTA

Buyuklarga baxsh etgan daho, Ona xalqim, oʻzingsan buyuk. — A. Oripov, Yurtim shamoli

2. Shunday fazilatga ega boʻlgan kimsa; geniy.

[Mansur:] Bu sher dahosiga ming yil umr ber! Bu elning faxridur shoir Alisher. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy

ot 1. esk. kt. 1 Zamon, davr.

Dahrning baqosiz va vafosiz ekanini aytadi, uning kajraftorligidan noliydi — OʻTA

2. koʻchma Olam, dunyo, jahon.

Dahr ishidin silkkan etak, Ikki qoʻlda ikki suyak. — Mirtemir

Baʼzan dahr-dunyodan koʻz yumishdek mudhish damlarni oʻylaganda, har qanday kishining ham yuragi orqaga tortib ketadi. — M. Qoriyev, Oydin kechalar

ot 1. s.t. ayn. Ogʻiz I 2, 3.

Uchi dahaniga qarab egilgan qingʻir burnini gʻalati qimirlatib, oʻrnidan turdi. — O. Yoqubov, Diyonat

Muniraning peshonasi doʻngroq, dahani kulcha yuziga nomunosib tarzda kattaroq edi. — E. Usmonov, Yolqin

Xoli qolgan Janna erkalanib, Umidning dahanidan sekin oʻpib qoʻydi. — Mirmuhsin, Umid

2. koʻchma Soʻzamollik, gapga chechanlik; vaʼdabozlik.

Turdimat lafzida turmaydigan yigit. Shu dahani bilan shuncha yil raislik qilganiga dogʻman. — I. Rahim, Ixlos

3. Biror narsaning kiraverish joyi, ochiq tomoni, labi.

Mullajon belbogʻining qatidan nosqovogʻini olib, kaftini toʻldirib, nos otdi, xotirjam yurib kelib, ayvonning dahaniga oʻtirdi. — S. Ahmad, Saylanma

Murodjon ishdan kelsa, onasi kiyimlarini tugib, ayvon dahanida oʻtiribdi. — S. Ahmad, Suvlar oqib ketdi

1. q.x. Ekinga suv qoʻyish uchun qilingan oʻyiq joy; ariqcha boshlangan joy.

Safarbarov beixtiyor, goʻyo paxtazorga oʻt ketgandek, dahanadan dahanaga, uvatdan uvatga yugurdi. — I. Rahim, Zangori kema kapitani

Har bir brigada uch-toʻrt dahanadan suv ichardi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan

2. Suv oʻtadigan qisqa, tor oʻzan.

Qoʻsh-chinordan bir yarim kilometr yuqorida biri yuz ellik, ikkinchisi yaqin yuz qadam keladigan ikkita dahana boʻlib, toshqin suvi shu yerlardan oʻtar ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Xayribi irim-sirimga borib, tegirmonning suv aylanib tushadigan dahanasidagi katta qora tol ostiga chiroq yoqib keldi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

3. ayn. Dahan 3.

Ayvon dahanasi. Uy dahanasi.

Choyxona koʻchaning shunday dahanasida, katta hovuzning boʻyida edi. — Oʻ. Umarbekov, Sevgim, sevgilim

Hoji bobo charchagan kishilarday uh tortib, supa dahanasiga oʻtirdi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

4. Daraning boshlanish joyi; dara ogʻzi.

5. maxs. Pichoq qinining ogʻzi.