1. қ.х. Экинга сув қўйиш учун қилинган ўйиқ жой; ариқча бошланган жой.
Сафарбаров беихтиёр, гўё пахтазорга ўт кетгандек, даҳанадан даҳанага, уватдан уватга югурди. — И. Раҳим, Зангори кема капитани
Ҳар бир бригада уч-тўрт даҳанадан сув ичарди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан
2. Сув ўтадиган қисқа, тор ўзан.
Қўш-чинордан бир ярим километр юқорида бири юз эллик, иккинчиси яқин юз қадам келадиган иккита даҳана бўлиб, тошқин суви шу ерлардан ўтар экан. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Хайриби ирим-сиримга бориб, тегирмоннинг сув айланиб тушадиган даҳанасидаги катта қора тол остига чироқ ёқиб келди. — Д. Нурий, Осмон устуни
3. айн. Даҳан 3.
Айвон даҳанаси. Уй даҳанаси.
Чойхона кўчанинг шундай даҳанасида, катта ҳовузнинг бўйида эди. — Ў. Умарбеков, Севгим, севгилим
Ҳожи бобо чарчаган кишилардай уҳ тортиб, супа даҳанасига ўтирди. — Ғ. Ғулом, Шум бола
4. Даранинг бошланиш жойи; дара оғзи.
5. махс. Пичоқ қинининг оғзи.