ot 1. Vahima yoki shovqin solib qilingan doʻq, poʻpisa.
Miltiq koʻtargan bilan ovchi boʻlmas, Dagʻdagʻa solgan bilan dovchi boʻlmas. — Maqol
Latofat Roʻziyevning ovozidagi dagʻdagʻani endi payqaganday, seskanib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Bir tomchi shudring
2. Qoʻrqitish uchun koʻtarilgan janjal, nizo.
Biz bu dagʻdagʻalarni oʻrtadan koʻtarishga harakat qilurmiz. — Oybek, Navoiy
Mahallada hammaga dagʻdagʻa qilib oʻrgangan Fotima zakonchi degan nom ham chiqargan edi. — Mirmuhsin, Umid
3. Shovqin-suron, ovoza; dabdaba.
Uch yuz odami bilan saltanati dagʻdagʻasi yerni titratib, joʻnab ketdi. — Yusuf va Ahmad
Bu ham xonlik davrini surib, podsholik dagʻdagʻasini qilib, necha yil, necha oy oʻtdi. — Murodxon
4. kam qoʻll. Tashvish, bezovtalik, urinish.
Shaharning shoirlari qofiya dagʻdagʻasi bilan ogʻriydilar. — Oybek, Navoiy
5. koʻchma Xavf solish, tugʻdirish.
Koʻp oʻtmay qoramtir bulutlar koʻk yuzida dagʻdagʻa qila boshladi. — Mirmuhsin, Umid
Vaqt yarim kechadan oʻtganda, havoning dagʻdagʻasi zoʻraydi. — Y. Muqimov, Matonatli kishilar