fl.
1.
Tizzalamoq, choʻkka tushmoq.
Choʻk, desa, tuya ham choʻkar. — Maqol
Uning [quduqning] yoniga choʻkkan nortuyani esa, bora-bora qum koʻmib, ulkan tuyatepaga aylantiribdi. — M. Mansurov, Yombi
2.
Umuman, biror joyga oʻtirmoq.
Turdi gʻilay Malik muallimning yoniga choʻkdi. — A. Koʻchimov, Halqa
Rangi oʻchgan oʻrindiqqa choʻkkancha, barglari toʻkilgan namchil novdani tomosha qilyapman. — Yoshlik
Nurali itoatkorlik bilan supaga choʻkdi. — Sharq yulduzi
Horiganimdan noiloj toʻnkaga choʻkdim. — Yoshlik
3.
Sath, yuzadagi dastlabki vaziyatiga nisbatan pastlamoq; botmoq; ich-ichiga kirib ketmoq.
Yer sathining bir xil joylari choʻkib, boshqa joylari koʻtarilib turadi. — Fan va turmush
Alimardon uning ichiga choʻkkan koʻzlariga bir lahza tikilib qoldi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
4.
Tinib, tagiga oʻtirmoq, tinmoq (suyuqlikdagi aralashma, quyqa va shu kabilar haqida).
Loyqa choʻkib, suv tiniqlashibdi. Namakobning tuzi tagiga choʻkib qolibdi.
5.
Gʻarq boʻlmoq, botmoq; suvga botib, oqib halok boʻlmoq.
Choʻkayotgan choʻpga yopishar. — Maqol
[Ayol] Beixtiyor muvozanatini yoʻqotib, suvga choʻkdi. — Yoshlik
6.
koʻchma
Qaddi, boʻyi qisqarib, pastroq, kaltaroq boʻlib qolmoq, qisqa tortmoq.
Uning [Bashirjonning] boʻyi bir qarich choʻkkandek, yelkalari chiqib, qomati oldinga engashib qolgandek edi. — N. Aminov, Qahqaha
Erining rangi dokadek oqarib ketgan, oʻzi bir zumda choʻkib, kichkina boʻlib qolgandi. — S. Zunnunova, Goʻdak hidi
Devorlar jim choʻkaveradi. — X. Davron.
7.
Tepadan pastga tushib, sathni qoplamoq.
Osmon yuzini qoplagan quyuq sargʻish chang yerga choʻkdi. — Mirmuhsin, Gʻurbatdagi odam
Baland toqqa choʻkar qor. — Nurali
8.
Qoplamoq, yoyilmoq.
Oqshom choʻkdi.
Tun ogʻib, qorongʻilik choʻkdi. — Mirmuhsin, Temur Malik
Qishloqqa tun choʻka bosh-laganda, menga jiyan sanalmish Zokir ishdan qaytdi. — Yoshlik
9.
koʻchma
Egallamoq, oʻrnashmoq (ruhiy holatga nisbatan).
Onaning koʻngliga chuqur gʻashlik choʻkkan. — Saodat
[Yaxshiboyev:] Mehr keyin keldi, armonlarim yuragimning tubiga choʻkdi. M. — M. Doʻst, Lolazor
Xotira —
unutilmas, unutib boʻlmas armon. Yurak qaʼriga choʻkkan xayol. — OʻTA
10.
Maʼlum muddat davom qilmoq.
Oraga ogʻir jimlik choʻkdi. — Yoshlik
Suhbat uzilib, oraga sukunat choʻkdi. — Saodat
11.
koʻchma
Ruhiy tushkunlikka tushmoq.
Farzandining oʻlimidan soʻng ona ancha choʻkib qoldi. — Gazetadan
Erining xiyonati Fazilatni behad choʻktirib yubordi. — Yoshlik
12.
koʻchma
Iqtisodiy jihatdan tang ahvolga tushmoq; orqada qolmoq.
U [Ismoilova] choʻkib qolgan bir necha kolxozni birlashtirib, ularni koʻtarishga rahbarlik qildi. — N. Safarov, Olovli izlar
