ot 1. Matodan qurilgan kapa; palatka.
Chodir tikmoq, Chodir qurmoq.
Qutaybaning chodiri, taomilga koʻra, baland tepalikka joylashgandi. — 3. Aʼlam, Zarb
Azizxon oʻsha kuni kechasi chodirda yotmay, Orzixon ayanikiga ketdi. — S. Ahmad, Ufq
2. etn. Goʻshanga, chimildiq.
Xushroʻy, chodirdan chiqmasdanoq, choy tashib, xizmat qilib yurgan kundoshiga kesatiq bilan hujum boshlaydir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. etn. Ayollar paranji oʻrnida yopinadigan maxsus yopinchiq; chodra.
Bir vaqt qayerdan ham ustiga qora chodir yopingan Yosu-man paydo boʻlarmish. M. Ismoiliy, Fargʻona t. o.
Qara, uning koʻksida yulduz — Mehnatidan boʻlmish qahramon. Sen-chi, nechun chodir ichida Qolib ketding, azizim, hamon? — Zulfiya
4. koʻchma Parda, yopinchiq; urtuk.
Yuksak daraxtlarning uchlari quchoqlashib, muazzam yashil chodir yasagan. — Oybek, Quyosh qoraymas
Hamma yoqni oppoq qor qoplagan, havoni kulrang bulut chodiri toʻsib olgan bir kun edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
5. Meva qoqqanda tagiga tutiladigan katta mato.
Toʻrttasi chodir tutadi, bittasi tovoqqa chopadi. — oʻshiqlar
Habiba buvi qirq yamoq boʻlib ketgan chodirni olib chiqadi. Kamida oʻttizta bola qaldirgʻochdek tizilib, chodirning toʻrt tarafidan ushlab turadi. — Yoshlik