Qidiruv

sft. 1. Choʻl-adirlarda oʻsadigan baland, boshoqli, yem-xashakbop oʻsimlik; chalovning bir turi.

Siz gaplashib oʻtirganda, chiy orasidan qarab turdim. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi.

2. Qamishdan yoki savagʻich poyasidan ip, sim bilan qatorlab bogʻlab toʻqilgan qurilish materiali.

Chiy bilan oʻralgan hovli. Chiy bilan toʻsmoq. Chiy devor.

Chiy tutilgan koʻchma yaslida qarqunoq bolalarining qigʻ-qigʻlashiga oʻxshab chaqaloqlar yigʻisi eshitilmoqda. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

fl. 1. Ingichka, oʻtkir yoqimsiz ovoz chiqarmoq.

— Chiyillama! — dedi hay-qirib Yoʻlchi [Salim boyvachchaga]. — Oybek, Tanlangan asarlar

Burchakdagi elektrchoynak chiyillab, choy qaynaganidan darak beradi. — Sharq yulduzi

2. Chiy-chiy ovoz chiqarmoq (qushlar yoki ayrim hayvonlar haqida).

Baxtliman, deb qushlar chiyillar. — H. Olimjon

Tunlari kalamushlar chiyillab bezor qilardi. M. — M. Doʻst, Lolazor

Palapon chiyillab, onasining ogʻzidagi ovqatga intiladi. — Yoshlik

fl. Chiyillamoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. Chiyillamoq feʼlining birgalik nisbati.

ot Togʻli yerlarda oʻsadigan yovvoyi olcha va uning mevasi.

Toshkentlarga posilkalar solayin, Yor yemakka chiya, olma olayin. — Qoʻshiqlar

Gʻir-gʻir shamol esadi, qoraqand, chiyalarning yoqimli isi anqiydi. — S. Murodbekov, Yovshanisi

ot s.t. Oyoq, tuyoq izi; iz, yoʻl.

Otga soldi arpa bilan iyirni, Qor yoqqanda, karvon solar chiyirni. — Alpomish