fl. 1. Chir-chir qilmoq; chigʻillamoq.
Bu kecha ham boʻrilar uvlar, Chirildoqlar chirillar bir-bir. — Yoshlik
U yer-bu yerda chigirtka erinib chirillaydi. — Yoshlik
2. ayn. Qattiq yigʻlamoq (chaqaloq, goʻdak haqida).
Beshikda yotgan bolakay tinimsiz chirillardi. — Yoshlik
3. koʻchma Kuyinib, iztirob bilan, yigʻi aralash soʻzlamoq.
Chirillab, akam, deb tursa boshimda, Qaldirgʻoch — shoʻrlik jigarim boʻlmadi. — Alpomish
Uzala tushib yotgan bolasining tepasida xola Onang oʻlsa boʻlmasmidi, bolam! deb chirillardi. — Sharq yulduzi
4. ayn. Chir-chir aylanmoq.