ot 1. Chiqindi, qoldiq.
Bosmaxona chiqitlari.
Har tarafga tarqab yurgan tovuqlardan ikkita-uchtasi sigir oxuri tagidagi yuzaroq poʻchoqlarni, shunga oʻxshash sabzavot chiqitlarini titish bilan mashgʻul. — Yoshlik
2. Yaroqsiz narsa; brak.
Kecha akt bilan chiqitga chiqarilgan restoranning nimdosh choynak-piyolalaridan bir dastasini uyga yuborsak boʻlardi-yu — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar
3. koʻchma Chiqindiga chiqarilgan, past nazar bilan qaraladigan (odam haqida).
U vaqtlarda xoʻjayinlar kambagʻalni odam qatoridan chiqit hisoblashgan. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Asosiy ishdan chetda qolgan.
Brigadada koʻp odam chiqitga chiqib ketadi. Brigadirlarning oʻzi, oshpaz, tabelchi, aravakash, yasli xodimi, shiypon qorovuli. — S. Nurov, Parvoz