фл. 1. Четламоқ феълининг биргалик нисбати.
Улар катта ёʻлдан четлашдилар.
2. Бир-биридан узоқлашмоқ; ётлашмоқ, бегоналашмоқ.
Шунчаликки бир-биримиздан четлашиб, мунғайишиб юришимиз кишига оғир келар экан. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Бировга дуч келишдан безиллаб қолдим. Одамлардан четлашиб, гаплашмайдиган бўлдим. — А. Мухтор, Туғилиш
3. кўчма Иштирок этмай, қатнашмай қўймоқ, узоқлашмоқ.
Ишдан четлашди.