fl. 1. Chetlamoq feʼlining oʻzlik nisbati.
Gulnor bir oz chetlanib yurib, zinaga oyoq qoʻydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Zaynab chetlanib, uydan chiqdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Xotin hushini yoʻqotib, shilq etib tushdi. Birdan odamlar chetlanishdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
2. koʻchma Oʻzini chetga olmoq, qochmoq, chetlashmoq.
Ishdan chetlandi.