от 1. Сочилувчи юкларни ташиш учун тол, тут новдаларидан тўқиб ясалган махсус кажава, кузов.
Қовуним пишиб чириб кетди. Жилла бўлмаса, битта четанда олиб тушай-да, сотиб, болаларга кийимлик олай, деб хаёл қилган эдим. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Четандан қилинган, четан билан ўралган.
Адолат хирмондаги пахтани четан аравага ортгач, тепасига ўтириб, қишлоққа жўнади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Улар четан девор билан ўралган мўъжазгина ҳовлига кириб боришди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
Кейин билсам, чайланинг четан эшиги очилиб-ёпилаётган экан. — Ҳ. Назир, Ёнардарё