фл. 1. Бармоқ билан кескин зарб бермоқ, бармоқ билан уриб, паст, кескин овоз чиқармоқ, тақиллатмоқ.
Ойнани чертиб чақирмоқ. Тарвузни чертиб кўрмоқ. Дўпписини чертиб тозаламоқ.
Аваз ҳазиллашиб, унинг тақир бошига икки марта чертди. — С. Сиёев, Аваз
Бўта идорага кириб, стулга ўтирди. Нима қилишни билмай, столни чертиб, хаёлга толди. — С. Аҳмад, Ҳукм
2. Чертмак билан итқитмоқ, улоқтирмоқ.
Зокир қўлидаги қоғозни икки буклаб, чўнтагига солди ва ёʻл-ёʻл бостон пиджагининг енгига ёпишган увоқни чертиб ташлади. — П. Қодиров, Уч илдиз
[Мўминжоннинг отаси] Қуюқ қошларини чимириб, чекиб турган папиросини гуллар орасига чертиб юборди-да, уйга кириб кетди. — Қ. Мақсумов, Муҳаббат қўшиғи.
3. Бармоқ ёки бармоқлар билан зарб бериб чалмоқ.
Топ чертмоқ. Дўмбира чертмоқ.
У яхши чалаётганини, тор ўзининг қўлида булбулдай сайраётганини билар, билган сари завқ билан чертарди. — Ў. Ҳошимов, Баҳор қайтмайди
- Бурнига черца йиқилгудай Жуда ҳам озғин, ҳолдан тойган. Ихчам елкалари яна ҳам кичкина тортиб кетган, бурнига черца йиқилгудай чарчаган бўлса ҳам, ўзини тетик тутишга тиришар эди. Шуҳрат, — Шинелли йиллар
- Ҳўкизнинг (ёки эшакнинг) қулоғига танбур чертмоқ