Қидирув

фл. 1. айн. Чаймоқ.

Кунлардан бирида бир тўда банди хотинлар тоғдан анҳорга кир чайқагани тушишди. — С. Аҳмад, Ҳукм

2. У ён-бу ён тебратмоқ.

Бошини чайқамоқ.

Улғай эна афсус билан бош чайқади. — Шарқ юлдузи

фл. 1. Чайқамоқ феълининг мажҳул нисбати.

Чайқалган кирларни ёймоқ.

2. У ён-бу ён тебранмоқ, лапанглаб ҳаракат қилмоқ.

Юрганда букчайиш, у ёқ-бу ёққа чайқалиш, оёқларни бир-бирига уриб юриш ярамайди. — Фан ва турмуш

Чайқалади денгиз беором — Ғайратий

3. кўчма Тўлқинланмоқ, жунбушга келмоқ, ҳаяжонланмоқ

Ёш қалблар ҳаяжондан тўлқин каби чайқалади. — Ёшлик

Юрагида дард тўлқини бирдан кучли чайқалиб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

4. кўчма Нотинч, безовта бўлмоқ.

Кекса дилингизга тушмасин титроқ, Оталар, чайқалиб турибди олам. — А. Орипов

[Ҳилол буви:] Нима гап ўзи, нега замон чайқалиб қолди? — Ойбек, Улуғ ёʻл

фл. 1. Чайқамоқ феълининг орттирма нисбати.

Кирни икки марта чайқатмоқ.

2. Ҳар ёнга тўлқинлатмоқ, тебратмоқ.

Сувни чайқатмоқ.

Шамол ўт-ўланларни чайқатар, ёввойи жийда шохларини буйдаларди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

фл. Чайқамоқ феълининг биргалик нисбати.

фл. Чайқатмоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Чайқалмоқ феълининг биргалик нисбати.