fl. 1. Ogʻizdagi taomni tishlar orasida maydalamoq, yumshatmoq.
Ahmad parvoyi palak, ogʻzini toʻldirib, non chaynardi. — F. Musajonov, Himmat
Otlar pishqirib turib, xushboʻy hoʻl bedani ishtaha bilan chaynamoqda edilar. — Oybek, O. v. shabadalar.
2. Tirikchilik uchun ishlatmoq.
[Yaxshiboyev:] Mayda chaynab yesang, bu pul senga koʻp yilga yetadi. — M. M. Doʻst, Lolazor
3. s. t. ayn. Gʻajimoq 5.
Mashina qoʻlini chaynab ketibdi.
4. koʻchma Birovni gʻiybat qilmoq, yomon-lab gapirmoq; koyimoq.
Dadasi bilan oyisi hamon uning opoq dadasini chaynayotgan edi. — Yoshlik
[Yorqinoy] Bir kuni toʻyga borgan edi, xotin-xalaj nuqul uni chaynab oʻtirishdi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda
5. koʻchma salb. Bir gapni hadeb qaytaravermoq; gapni choʻzmoq; hal boʻlgan masalani yana aylantirib muhokama qilavermoq.
[Boʻtaboy] Oʻzi ham aniq-ravshan bir soʻz aytolmay, gapni chaynay boshladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Chaynamang shiming [Zumradning] Qulogʻidagi shisha isirgʻa xuddi bir parchagina chaynamang shimingdek yiltillab turar edi. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat