Қидирув

фл. 1. Чайнамоқ феълининг мажҳул нисбати.

Чайналган нон.

2. кўчма Ўнғайсиз ҳолатга тушиш натижасида ноаниқ гапирмоқ.

Йигит гапини ёʻқотиб чайналди. С. — Аҳмад, Уфқ

Чол алланарса деб чайналди-да, ҳисобчига бир қараб қўйди. — Ш. Холмирзаев, Тоғларга қор тушди

3. кўчма Гап-сўз бўлмоқ.

Аввало, одамларнинг оғзига тушма, оғизга тушганингдан кейин, сақич бўлиб чайналасан. — И. Раҳим, Зангори кема капитани

фл. 1. Оғиздаги таомни тишлар орасида майдаламоқ, юмшатмоқ.

Аҳмад парвойи палак, оғзини тўлдириб, нон чайнарди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Отлар пишқириб туриб, хушбўй ҳўл бедани иштаҳа билан чайнамоқда эдилар. — Ойбек, О. в. шабадалар.

2. Тирикчилик учун ишлатмоқ.

[Яхшибоев:] Майда чайнаб есанг, бу пул сенга кўп йилга етади. — М. М. Дўст, Лолазор

3. с. т. айн. Ғажимоқ 5.

Машина қўлини чайнаб кетибди.

4. кўчма Бировни ғийбат қилмоқ, ёмон-лаб гапирмоқ; койимоқ.

Дадаси билан ойиси ҳамон унинг опоқ дадасини чайнаётган эди. — Ёшлик

[Ёрқиной] Бир куни тўйга борган эди, хотин-халаж нуқул уни чайнаб ўтиришди. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда

5. кўчма салб. Бир гапни ҳадеб қайтаравермоқ; гапни чўзмоқ; ҳал бўлган масалани яна айлантириб муҳокама қилавермоқ.

[Бўтабой] Ўзи ҳам аниқ-равшан бир сўз айтолмай, гапни чайнай бошлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

от (нумератив сўзлар билан бирга қўлланади) Оғизда чайнашга лойиқ бирор нарса.

Бир бутун сигир гўштидан бир чайном ҳам бизга насиб бўлмади. — Ғ. Ғулом, Шум бола

Zerkauen n

1. shaynalģan

2. авıс. kóp márte esitilgen, mayı shıqqan, góne

фл. Чайнамоқ феълининг орттирма нисбати.