Қидирув

фл. 1. Ювилган нарсани тоза сувга ботириб ёки устидан тоза сув қуйиб, чайқаб тоза қилмоқ.

Болакай дарров чойнакни ариқчада чая бошлади. — Р. Файзий, Асад либоси

2. Ювмоқ.

[Яхшибоев] Шошилмай ванна-хонага кириб, юз-қўлини чайиб, артиниб, шундан кейингина ичкарига ўтди. — М. М. Дўст, Лолазор

3. Пок, тоза тутиш ёки даволаш учун сув ёки бирор доривор суюқлик билан ювмоқ; чайқамоқ.

Оғиз чаймоқ. Томоқни сода билан чаймоқ.

Садаф каби оқ тишларини бир-икки чайди-да, ариқ бўйини ва унинг сувларини ташлаб кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. Ҳўл, нам қилмоқ (ёғин-сочин, шудринг ҳақида).

Кечагина ёққан жала ўт-ўланлар билан гиёҳларни чайиб ўтибди. — Н. Фозилов, Дийдор.

Шудринг чайган ёлғизоёқ ёʻлдан юқорига унсиз юришди. — Ёшлик

1. Çaygillerden bir ağaççık.ЧОЙ

2. Dereden büyük, ırmaktan küçük akar su.АНҲОР

sich (kurz) waschen

от Бирор нарса чайилгандан кейин қолган ифлос, кир сув.

сфт. 1. Толалари маҳкам бириккан, ёрилиши, ишланиши қийин (ёғоч-тахта, ўтин ҳақида). ◆У

чайир тўнкалар ёриладиган ўткир болтани олиб отхона томонга шахдам юриб кетди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. кўчма Бақувват, пишиқ.

Умар озғин, чиллакдек бўлса ҳам, жуда чайир. — С. Аҳмад, Сайланма

Мансур. унинг [Гавҳарнинг] нозик, аммо чайир қўлини маҳкам қисди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

от Чайка, балиқчи (қуш);

Денгиз чайкаси.