ot 1. Otaning yoki onaning onasi.
Mungli koʻzlari mehrga toʻla bu nozik kampir Shukurovga marhum buvisini eslatdi. — O. Yoqubov, Diyonat
Bola buvisiga talpindi. — Saodat
2. shv. Ona, oyi.
— Yigʻlamang, buvi, xudoning irodasi, — dedi Gʻulomjon, bunday gaplar onasining qalbiga malham boʻlmasligini bilsa ham. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. Tilga olinayotgan kishi ismidan keyin kelib, shaxsning keksaligini, unga yaqin-lik, hurmatni ifodalaydi.
Gulsum opa idoradan chiqib, toʻgʻri Mohira buvinikiga ketdi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
Niso buvi, eri oʻlib, ikkita yosh qizi bilan qoldi. — A. Qahhor, Asarlar