ot 1. Burash, aylantirish.
2. Uy hayvonlarining tumshugʻiga solinadigan sirtmoq.
U har ingraganda, Sotiboldi, chakkasiga burov solingan kishiday, talvasaga tushar edi. — A. Qahhor, Bemor
Islomboy joni jahoni oʻrtab borarkan, ikki chakkasiga burov solingandek, boshida ogʻriq qoʻzgʻalganini sezdi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi
3. koʻchma Avj, siquv.
Mening dehqon bobom, andak orom ol, Quyosh buroviga olgan palla bu. — A. Oripov, Yillar armoni
4. koʻchma Quchoq, qurshov.
Shu azoblar burovida oʻtirganida, eshik ochilib, avval davolovchi vrach, soʻng Nozima kirib keldi. — Yoshlik
- Burovi kam Yetarlicha buralmagan (soat, patefon singari prujinali narsalar haqida).
- Ogʻziga (yoki tiliga) burov solmoq Gapirish imkoniyatidan, huquqidan mahrum qilmoq, gapirtirmay qoʻymoq. — Hunarmandlarning ogʻziga burov solib qoʻymoq kerak ekan, — dedi u [xon] koʻzini chaqchaytirib. — M. Osim, ElchilarMuallim, tiliga burov solingandek, qaqqayganicha turib qoldi. — A. Koʻchimov, Halqa