ot 1. Ayozli, sovuq kunlari yoki tuman paytlarida nam havo zarralarining muzlashi natijasida hosil boʻladigan mayda qattiq qor; qirov.
Tushdan keyin osmon yuzini sargʻish tuman qoplab, mayda bulduruq yogʻa boshladi. — Mirmuhsin, Chiniqish
Koʻprik ustidagi qayragʻoch novdalarini bulduruq oʻrab, tanasigacha oppoq qilib qoʻygan. — S. Ahmad, Ufq
Ertalabki tuman tarqalib, daraxt shoxlariga yopishgan bulduruq zarralari gavharday yaltiray boshladi. — A. Muxtor, Chinor
2. koʻchma Sochning oqi; oqargan soch.
Bir vaqt yuragimni sevgiga maskan etgan qora sochga qoʻnmish bulduruq. — S. Zunnunova
- Bulduruq bogʻlamoq Bulduruq zarralari bilan qoplanmoq. Yoʻlakda bulduruq bogʻlagan oppoq akatsiya tagida kelishgangina bir qiz bilan Akbarali turardi. — A. Muxtor, Chinorqamishlar bulduruq bogʻlab, oppoq boʻlib qolgan ekan. — Sh. Xolmirzayev, Soʻnmas oʻt