фл. 1. Бир учини иккинчи учига етказиб қайирмоқ, букмоқ, шу тарзда букиб тахламоқ.
Қоғозни букламоқ.
Зайнаб букланган бир қоғозни эрига узатди. — Мирмуҳсин, Чодрали аёл
Қалами тўнини ечиб, бир четга буклаб қўйди. — С. Сиёев, Аваз
Газетани буклаб, чўнтагига солиб қўйди. — С. Аҳмад, Уфқ
2. Йиғмоқ, ёпмоқ (буклама нарсаларни).
Қаламтарошни букламоқ. Зонтикни букламоқ.
— Бу бир, — деди у катта бармоғини буклаб. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
3. кўчма Бўйсундирмоқ, тобе қилмоқ, енгмоқ.
Одамга эгиладиганга ўхшамайди бу бола, сиз бир гап билан икки буклаб қўйдингиз. — И. Раҳим, Ихлос